{"id":468,"date":"2018-05-17T11:47:09","date_gmt":"2018-05-17T09:47:09","guid":{"rendered":"http:\/\/monikasokol.pl\/?p=468"},"modified":"2018-05-17T11:47:09","modified_gmt":"2018-05-17T09:47:09","slug":"moje-sposoby-na-frustracje","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/monikasokol.pl\/?p=468","title":{"rendered":"Moje sposoby na frustracj\u0119"},"content":{"rendered":"

Do mojej doliny przysz\u0142a wreszcie wiosna. D\u0142ugo wyczekiwana. Przysz\u0142a i posz\u0142a, niemal si\u0119 nie zatrzymuj\u0105c. Ostatni \u015bnieg w ogr\u00f3dku stopi\u0142 si\u0119 w niedziel\u0119 dwa i p\u00f3\u0142 tygodnia temu i tego samego dnia by\u0142o ju\u017c tak gor\u0105co, \u017ce pierwszy raz wygrzewa\u0142am si\u0119 na tarasie. Tego roku wiosna trwa\u0142a u nas tydzie\u0144. Dos\u0142ownie tydzie\u0144, bo po tym tygodniu temperatury przeskoczy\u0142y od razu na warto\u015bci letnie do 25, 27, a nawet 30 stopni. U nas nawet w lecie rzadko bywa tak ciep\u0142o i s\u0142onecznie. Ca\u0142a przyroda eksplodowa\u0142a zieleni\u0105 i optymizmem, co powinno jako\u015b rozwia\u0107 gn\u0119bi\u0105c\u0105 mnie frustracj\u0119, ale na razie tylko j\u0105 za\u0142agodzi\u0142o. Frustruje mnie ludzka mentalno\u015b\u0107, otaczaj\u0105ca rzeczywisto\u015b\u0107 zar\u00f3wno polska, jak i norweska, a tak\u017ce sie\u0107 zobowi\u0105za\u0144, w jakiej utkn\u0119\u0142am, a kt\u00f3ra zaczyna mnie uwiera\u0107. Rozczarowuj\u0105 mnie ludzie – ich wybory i zachowanie, a tak\u017ce tak zwana „niemo\u017cno\u015b\u0107” („nie mog\u0119, bo to”, „nie mog\u0119, bo tamto”) podszyta wygodnictwem i niech\u0119ci\u0105 do zmian. Rozczarowuj\u0119 sama siebie tym, \u017ce daj\u0119 si\u0119 wci\u0105ga\u0107 w sprawy i rzeczy, kt\u00f3rych nie chc\u0119 robi\u0107, kt\u00f3re mi si\u0119 nie podobaj\u0105, a w dodatku musz\u0119 udawa\u0107, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku, bo tak trzeba (niekt\u00f3rzy nazywaj\u0105 to doros\u0142o\u015bci\u0105). Stopie\u0144 nagromadzenia mojej frustracji pozwala mi przypuszcza\u0107, \u017ce nied\u0142ugo znowu zrobi\u0119 co\u015b, co postawi ca\u0142e moje \u017cycie na g\u0142owie, a tym samym oczy\u015bci je z toksycznych emocji. Na szcz\u0119\u015bcie zawsze mog\u0119 liczy\u0107 na wsparcie mojej lepszej Drugiej Po\u0142owy.<\/p>\n

Zazwyczaj moj\u0105 frustracj\u0119 pog\u0142\u0119bia brak dobrych ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re mog\u0142abym rzuci\u0107 na po\u017carcie wyg\u0142odnia\u0142emu umys\u0142owi. Tym razem, na szcz\u0119\u015bcie, z ostatniej wizyty w Polsce przywioz\u0142am ze sob\u0105\u00a0 porcj\u0119 interesuj\u0105cych ksi\u0105\u017cek, po kt\u00f3re nie si\u0119gn\u0119\u0142abym, gdyby nie coroczny Festiwal Literatury w Lillehammer. Na ten festiwal zapraszane s\u0105 najwi\u0119ksze gwiazdy \u015bwiatowej literatury, a mi\u0142o\u015bnicy prozy i poezji zje\u017cd\u017caj\u0105 si\u0119 z ca\u0142ej Norwegii. S\u0105 nawet zorganizowane specjalne dodatkowe poci\u0105gi na trasie Oslo – Lillehammer. Organizatorzy przygotowuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c specjalny panel zwi\u0105zany z literatur\u0105 konkretnego kraju, a ka\u017cdego roku wybierany jest inny kraj. W tym roku ta cz\u0119\u015b\u0107 festiwalu koncentruje si\u0119 na literaturze japo\u0144skiej. Ten wyb\u00f3r wywo\u0142a\u0142 wielki u\u015bmiech na mojej twarzy, poniewa\u017c od blisko 20 lat interesuj\u0119 si\u0119 kultur\u0105 tego kraju, w tym tak\u017ce jego literatur\u0105. Sprawdzi\u0142am, kto z japo\u0144skich pisarzy zosta\u0142 zaproszony na festiwal i dzik\u0105 rado\u015bci\u0105 obkupi\u0142am si\u0119 w ich powie\u015bci. Si\u0119ga\u0142am po nie z pe\u0142nym podekscytowania niepokojem – a co b\u0119dzie, je\u015bli mi si\u0119 nie spodobaj\u0105?<\/p>\n

\"\"<\/a>
Takashi Hiraide: Kot, kt\u00f3ry spad\u0142 z nieba.<\/figcaption><\/figure>\n

Na pierwszy ogie\u0144 poszed\u0142 Takashi Hiraide i Kot, kt\u00f3ry spad\u0142 z nieba<\/em>. Ju\u017c po pierwszych kilkunastu stronach z rado\u015bci\u0105 dosz\u0142am do wniosku, \u017ce moje obawy by\u0142y p\u0142onne. Powie\u015b\u0107 napisana jest na poz\u00f3r prosto i opowiada zaledwie o kr\u00f3tkim okresie w \u017cyciu bohatera, ale subtelno\u015b\u0107 j\u0119zyka, jaki autor wykorzystuje w opisywaniu uczu\u0107, jest niezwyk\u0142a. Ja, kociara z krwi i ko\u015bci, by\u0142am t\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 g\u0142\u0119boko poruszona, ale nie b\u0119d\u0119 wam pisa\u0107 dlaczego, bo to musi ka\u017cdy odkry\u0107 sam, na w\u0142asna r\u0119k\u0119. Kot, kt\u00f3ry spad\u0142 z nieba<\/em> niew\u0105tpliwie zalicza si\u0119 do tych ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3rych nie zapomn\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Hiromi Kawakami: Pan Nakano i kobiety<\/figcaption><\/figure>\n

Drug\u0105 autork\u0105 z Kraju Kwitn\u0105cej Wi\u015bni, po kt\u00f3rej ksi\u0105\u017ck\u0119 si\u0119gn\u0119\u0142am w ramach przygotowa\u0144 przedfestiwalowych, by\u0142a Hiromi Kawakami. Uda\u0142o mi si\u0119 zakupi\u0107 dwie jej ksi\u0105\u017cki – Pan Nakano i kobiety<\/em>, oraz Sensei i mi\u0142o\u015b\u0107<\/em>. Zacz\u0119\u0142am od Pana Nakano<\/em> i nawet nie poczu\u0142am, gdy da\u0142am si\u0119 oczarowa\u0107 nie\u015bpiesznemu opisowi \u017cycia os\u00f3b zwi\u0105zanych z tokijskim sklepem ze starociami i skomplikowanych wzajemnych relacji, w jakie byli uwik\u0142ani. Senseia<\/em> poch\u0142on\u0119\u0142am niemal w jeden dzie\u0144. W podobny, nie\u015bpieszny spos\u00f3b (to okreslenie mi najbardziej pasuje do opisu sposobu pisania Kawakami) autorka snuje opowie\u015b\u0107 o uczuciu, jakie rodzi si\u0119 mi\u0119dzy dwiema zupe\u0142nie r\u00f3\u017cnymi osobami, kt\u00f3re na pierwszy rzut oka maj\u0105 ze sob\u0105 niewiele wsp\u00f3lnego. Ta nitka kszta\u0142tuj\u0105cego si\u0119 powoli uczucia jest delikatna jak paj\u0119czyna, ale nie pozwala si\u0119 \u0142atwo zerwa\u0107. Jedyne, co mnie wkurza\u0142o, to nie najlepsze t\u0142umaczenie.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Yoko Tawada: Fruwaj\u0105ca dusza<\/figcaption><\/figure>\n

Ostatni\u0105 przedfestiwalow\u0105<\/em> ksi\u0105\u017ck\u0105, kt\u00f3r\u0105 wci\u0105\u017c jeszcze czytam, jest Fruwaj\u0105ca dusza<\/em> Yoko Tawady. Na jej temat mog\u0119 napisa\u0107 na razie niewiele, ale ju\u017c od pierwszych stron dostrzeg\u0142am, \u017ce j\u0119zyk Tawady i jej spos\u00f3b pisania bardzo r\u00f3\u017cni si\u0119 od j\u0119zyka i sposobu prowadzenia historii Hiraide i Kawakami. Jeszcze nie wiem czy to dobrze, czy to \u017ale, ale cieszy mnie sam fakt, \u017ce ta ksi\u0105\u017cka jest inna, chocia\u017c trzy poprzednie bez w\u0105tpienia bardzo mi si\u0119 podoba\u0142y. Ale ja lubi\u0119 inno\u015b\u0107 :)<\/p>\n

To s\u0105 jedne z rzeczy, moi drodzy, kt\u00f3re ratuj\u0105 mnie przed stoczeniem si\u0119 w otch\u0142a\u0144 frustracji – dobra literatura. Mam nadziej\u0119, \u017ce wy r\u00f3wnie\u017c posiadacie swoje sposoby na zaczarowanie nie-do-ko\u0144ca-zachwycaj\u0105cej rzeczywisto\u015bci. M\u00f3j, jak na razie, sprawdza si\u0119 ca\u0142kiem nie\u017ale :)<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>